ஞாயிறு, 14 செப்டம்பர், 2014



வட்டால மரம்

பள்ளி விட்டு வரும்போது
பாதி வழியில்
எட்டு திசையும் நிழல் பரப்பும்
இராட்சதக் குடை .
ஒற்றைப் பெருங்கால் பச்சைக் கிளி .
எதிர்க்கரை வாய்க்காலில்
நிழலை மிதக்க விடும்
ஆயிரங் கை அரக்கன் .
முதுகுச்சுமை இறக்கி ,
மாலை வெயில் தகர்க்க
ஐந்து நிமிடங்கள் .
தரை தொடும்
கூந்தல் ஊஞ்சல்களில்
மேலும் பத்து நிமிடங்கள் .
எட்டாவது முடிக்கும் வரை
இரவு நேரப் பூதமது .
வேர் விட்டு
இலை பரப்பி , கனிந்து
விதை சிதறி
இருபது வருடம் கழித்துத்
திரும்பிய போது
வட்டால மரமில்லை அங்கு
ஆயினும்
தோராயமாய் இடம் தேடி
நின்றபோது
இருபது வருட வெயிலும்
காணாமல் போனது .

கணையாழி ஜனவரி 1994 இதழில் வெளிவந்த எனது முதல் கவிதை – முதலில் எழுதியது இல்லை ... முதலில் வெளியானது .

நன்றி கணையாழி .


கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக