ஞாயிறு, 27 செப்டம்பர், 2015

எஞ்சியவை .



எஞ்சியவை .
நீண்ட நாட்களுக்குப் பின்
கண்ட நண்பனோடு
பசுமையிழந்து போன பூங்காவின்
சிதைவுற்ற சிமெண்ட் இருக்கை
தேடி
அமர்ந்த இடத்தருகில்
எஞ்சியிருந்த ஒற்றைச் செடியில்
ஏதோவொரு பெயர் தெரியாப் பூச்சி
தேடிக் கொண்டிருந்தெதையோ .
கையிலிருந்த
படபடக்கும் பட்டாம்பூச்சி குறித்த
கவிதைத் தாளை காட்டினேன்
வாசிப்பதில் விருப்பமுள்ள
தோழனிடம் .
பட்டாம்பூச்சியல்ல
வண்ணத்துப் பூச்சியே சரியென்றான்
கவிதைக்குள் போகாமலே நண்பன் .
அவரவர் கருத்துகளை
பரிமாறிக்கொண்ட கணத்தில்
கலைந்து போன நிசப்தத்தால்
பாதிக்கப்பட்டு
பறந்துபோய்விட்டது அந்த
பெயர் தெரியாப் பூச்சி
வேறு செடி தேடி .
வார்த்தைப் பரிமாற்றங்களின்
முடிவிலெந்த முடிவுக்கும் வராது போக
திருப்பி வாங்கிக் கொண்ட கவிதையை
திரும்பிப் பார்க்கையில்
பட்டாம்பூச்சியுமில்லை
வண்ணத்துப் பூச்சியுமில்லை
கவிதையில்
வெறும் வார்த்தைகளே எஞ்சியிருந்தன .


[ தளம் ஜூலை – செப்டம்பர் 2015 ]

1 கருத்து: